عمل آن روز امام صادق سلام الله علیه است .
مقصود این است که ائمه اطهار ( ع ) در هر زمانی مصلحت اسلام و مسلمین‌ را در نظر می‌گرفتند و چون دوره‌ها و زمانها و مقتضیات زمان و مکان تغییر می‌کرد خواه و ناخواه همان طور رفتار می‌کردند که مصالح اسلامی اقتضا می‌کرد و در هر زمان جبهه‌ای مخصوص و شکلی نو از جهاد به وجود می‌آمد و آنها با بصیرت کامل آن جبهه‌ها را تشخیص می‌دادند .
این تعارضها نه تنها تعارض واقعی نیست ، بلکه بهترین درس آموزنده‌ است برای کسانی که روح و عقل و فکر مستقیمی داشته باشند ، جبهه‌شناس‌ باشند و بتوانند مقتضیات هر عصر و زمانی را درک کنند که چگونه مصالح‌ اسلامی اقتضا می‌کند که یک وقت مثل زمان سیدالشهداء ( ع ) نهضت آنها شکل‌ قیام به سیف به خود بگیرد و یک زمان مثل زمان امام صادق ( ع ) شکل‌ تعلیم و ارشاد و توسعه تعلیمات عمومی و تقویت مغزها و فکرها پیدا کند و یک وقت شکل دیگر " « إن فی ذلک لذکری لمن کان له قلب أو ألقی السمع‌ و هو شهید »" [١] .

[١] ق ، . ٣٧